1960 sonrası Türk hikâyeciliğinin önemli isimlerinden biri de Mustafa Kutlu’dur. Hikâyelerinde; Anadolu insanı, toplumsal değişim, gelenek ve İslami değerler, modernleşme sancıları, göç gibi temaları ele alan yazar, eserlerinde oldukça yalın ve akıcı, kendine has bir üslup kullanmıştır. 1980 sonrası neoliberal ekonominin kendini hissettirdiği Türkiye’de sosyolojik ve psikolojik değişimleri birçok hikâyesinde işleyen Mustafa Kutlu, Huzursuz Bacak eserinde de benzer sorunların üzerine eğilmiştir. Hikâyenin kahramanı yıllar sonra ülkesine dönmüş, memlekette yaşanan değişimlerden habersiz biridir. Doğup büyüdüğü şehri gezerken ve eski arkadaşlarıyla görüşürken yaşanan mekân ve zihniyet değişimine şahit olur. Hikâye kahramanının kent gezginliği, kente ve tanıdığı insanlara karşı gözlemleri onu Walter Benjamin’in kavramlaştırdığı, moderniteyle birlikte ortaya çıkan flanör tipi yapar. Bu makalede Huzursuz Bacak hikâyesindeki flanör düşünce üzerinde durulacaktır.